آموزش ICT 2022؛ راهنمای کامل مدل مایکل هادلسون

آموزش ICT 2022 این‌روزها پرطرفدارترین — و شاید پرمناقشه‌ترین — جریان آموزشی دنیای فارکس است؛ گروهی آن را کامل‌ترین چارچوبِ خوانشِ بازار می‌دانند و گروهی معتقدند تازه‌کارها را در تلهٔ مفاهیم انداخته است. حقیقت جایی وسط است و در این مقالهٔ مرجع، همان وسط را با جزئیات کامل می‌سازیم: مدل مایکل هادلسون را از نقدینگی و سوئیپ تا گپ ارزش منصفانه (FVG)، از بایاس تایم‌فریم بالا تا کیل‌زون‌ها به وقت تهران، و از ست‌آپ‌های کامل صعودی و نزولی تا حد ضرر، حد سود و چک‌لیستِ قبل از کلیک — قدم‌به‌قدم، بدون اغراق و بدون وعدهٔ سود.

اگر تا حالا ویدیوهای اصلی هادلسون را دیده باشی و وسط راه گم شده باشی، این نوشته برای توست؛ و اگر تازه با ICT آشنا شده‌ای، همین‌جا نقشهٔ کامل را می‌گیری. وعدهٔ ما صادقانه است: بعد از این مقاله، زبان پلی‌لیست 2022 Mentorship برایت آشناست و — مهم‌تر از آن — دقیقاً می‌دانی هر قطعهٔ مدل کجا در زنجیره می‌ایستد و به‌تنهایی چه ارزشی ندارد. نسخهٔ درسی و فشردهٔ همین چارچوب هم در درس روش ICT؛ نقدینگی، کیل‌زون‌ها و FVG مسیر آموزش تریدپرو آمده است.

ICT و مایکل هادلسون کیست؟

مایکل هادلسون (Michael J. Huddleston) معامله‌گر و مدرّس آمریکایی است که سال‌هاست با نام ICT یا The Inner Circle Trader محتوا تولید می‌کند. به گفتهٔ خود او، پیش از تدریس سال‌هایی در محیط‌های معاملاتی نهادی کار کرده و از نزدیک دیده که سفارش‌های بزرگ چطور اجرا می‌شوند؛ همان تجربه‌ای که ادعا می‌کند چارچوب آموزشی‌اش از دل آن درآمده. این روایت را فقط خود او گفته و مستقلاً تأیید نشده — منصفانه است همین را بدانی — اما ملاکِ ارزشِ یک مدل آموزشی، زندگینامهٔ گوینده‌اش نیست؛ قابلیت آزموده‌شدنِ مفاهیم روی دادهٔ گذشته است.

رویکرد او را خودش «الگوریتمیک» می‌نامد: به باور هادلسون، حرکت قیمت در فارکس تصادفی نیست؛ بازار برای هر حرکت بزرگ به نقدینگی (Liquidity) نیاز دارد و قیمت را با سازوکاری که او «تحویل قیمت» (Price Delivery) می‌نامد، از یک مخزن نقدینگی به مخزن بعدی می‌رساند. در این روایت، استاپ‌ها و سفارش‌های معلقِ خردترین معامله‌گرها سوختِ حرکت‌های اصلی‌اند و نهادها پیش از حرکت، این سوخت را با شکستِ کوتاهِ سطوح جمع می‌کنند. به همین دلیل در دنیای ICT دو چیز از همه مهم‌تر است: نقدینگی و مسیر تحویل قیمت.

اما «ICT 2022» دقیقاً چیست؟ در سال ۲۰۲۲ میلادی، هادلسون مجموعه‌ای ویدیویی رایگان با نام 2022 Mentorship روی کانال یوتیوبش منتشر کرد؛ نسخهٔ فشرده و عملی‌ترِ سال‌ها تدریسِ او، متمرکز بر یک زنجیرهٔ مشخص: سوئیپ نقدینگی در کیل‌زون، جابه‌جایی، شکست ساختار (MSS) و ورود روی گپ ارزش منصفانه. این مقاله همان زنجیره را با زبان فارسی، برای مخاطب ایرانی و با ساعت‌های محلی بازسازی می‌کند — با تذکر صادقانه‌ای که تکرارش لازم است: هیچ مدرّسی، از جمله هادلسون، چیزی به تو تضمین نمی‌کند؛ آن‌چه سود می‌سازد یا نمی‌سازد، قواعد مکتوب، بک‌تست شخصی و مدیریت ریسکِ خودِ توست.

فلسفهٔ مدل؛ زنجیرهٔ ده‌حلقه‌ای

قدم اول برای فهم مدل ۲۰۲۲ این است که آن را نه مجموعه‌ای از سیگنال‌های جدا، بلکه یک زنجیرهٔ ده‌حلقه‌ای ببینی. منطقِ زیربنایی به تعبیر هادلسون ساده است: بازار برای هر حرکت بزرگ به سفارش‌های مقابل نیاز دارد؛ این سفارش‌ها بالای سقف‌ها و پایین کف‌ها تجمع می‌کنند؛ پس قیمت پیش از حرکت اصلی سراغشان می‌رود، استاپ‌ها را فعال می‌کند (سوئیپ) و بعد با قدرت به مقصد بعدی تحویل می‌شود. کار تو خواندنِ همین زنجیره روی چارت است، نه گشتن دنبال تک‌قطعه‌های آن. حالا حلقه‌ها را یکی‌یکی معرفی می‌کنیم؛ تا انتهای مقاله هر کدام را کامل باز می‌کنیم:

• بایاس (Bias): جهتِ موردانتظار بر اساس تایم‌فریم بالا — صعودی، نزولی یا نامشخص.
• کشش نقدینگی (Draw on Liquidity): قیمت به کدام مخزن نقدینگی نزدیک‌تر است و به کجا «کشیده» می‌شود.
• نقدینگی (Liquidity): مخزنِ مشخصِ سوخت — سقف یا کفِ روز قبل، سقف و کف‌های برابر، سقف و کف سشن.
• سوئیپ (Sweep): قیمت مخزن را می‌شکند، استاپ‌ها را فعال می‌کند و برمی‌گردد.
• جابه‌جایی (Displacement): حرکت پرقدرت با بدنه‌های بزرگ در جهتِ جدید.
• شکست ساختار (MSS): جابه‌جایی، سوینگِ مقابل را می‌شکند و ساختار کوتاه‌مدت را عوض می‌کند.
• گپ ارزش منصفانه (FVG): روی پایه‌های جابه‌جایی، گپِ سه‌کندله‌ایِ پرنشده باقی می‌ماند.
• پولبک (Retracement): قیمت برای بازسازی تعادل به FVG برمی‌گردد.
• ورود و حد ضرر (Entry/SL): ورود در FVG، استاپ پشتِ سوئیپ یا پشتِ ساختار.
• هدف نقدینگی (Liquidity Target): خروج روی مخزن مقابل — نقدینگی سمت خرید برای خرید، نقدینگی سمت فروش برای فروش.

بزرگ‌نمایی

حالا مهم‌ترین جملهٔ این مقاله را بنویسیم: هیچ حلقه‌ای به‌تنهایی ست‌آپ نیست. یک FVG تمیز روی چارتِ بی‌بایاس فقط یک گپ است؛ یک سوئیپِ قشنگ بدون جابه‌جاییِ بعدش فقط یک فیک‌بریک است. تازه‌کار معمولاً یکی از این قطعه‌ها را پیدا می‌کند و فوراً وارد می‌شود؛ معامله‌گرِ منظم اما از اولِ زنجیره شروع می‌کند و حلقه‌ها را یکی‌یکی چک می‌کند. اگر زنجیره کامل نشد، معامله‌ای در کار نیست — همین و بس.

در ICT 2022 سیگنال هیچ‌وقت یک قطعه نیست؛ سیگنال کلِ زنجیره است — حلقهٔ گم‌شده یعنی ست‌آپِ گم‌شده.

نقدینگی؛ سوختِ بازار

در ادبیات ICT، نقدینگی یعنی انبوهی از سفارش‌های معلق و استاپ‌ها که در نقاطِ قابل‌پیش‌بینیِ چارت جمع شده‌اند. نقدینگی سمت خرید (BSL یا Buy-Side Liquidity) بالای سقف‌ها می‌نشیند: استاپِ فروشنده‌ها — که برای بستنِ ضرر باید بخرند — به‌علاوهٔ خریدهای معلق که منتظرِ شکست سقف‌اند. نقدینگی سمت فروش (SSL یا Sell-Side Liquidity) پایین کف‌ها همین حالت را آینه‌ای دارد. هر جا تازه‌کار «سقف و مقاومت» می‌بیند، چشمِ ICT مخزنِ سوخت می‌بیند.

شناخته‌شده‌ترین شکل این مخازن، سقف و کف‌های برابر است (EQH و EQL — به‌ترتیب Equal Highs و Equal Lows). وقتی دو سقف تقریباً هم‌سطح روی چارت می‌نشینند، انبوهی از معامله‌گرها زیرِ آن استاپ می‌گذارند؛ هرچه سطح واضح‌تر و معروف‌تر باشد، مخزن پُرتر است. این همان جایی است که درس حمایت و مقاومت زاویهٔ کلاسیکش را نشان می‌دهد؛ ICT فقط زاویهٔ دیگری به همان سطوح می‌دهد: سطح نه لزوماً دیوارِ جلوی قیمت، که گاهی هدفِ جاذبِ آن.

• سقف و کف هفتگی و ماهانه: بزرگ‌ترین مخازن؛ مقصدِ حرکت‌های چندروزه.
• سقف و کف روز قبل (PDH و PDL — Previous Day High/Low): پرکاربردترین مرجع مدل ۲۰۲۲؛ تقریباً هر روز قیمت با یکی از این دو کار دارد.
• سقف و کف سشن‌ها: کفِ سشن آسیا سوختِ حرکت صبح لندن است؛ سقف و کف لندن سوختِ نیویورک.
• سقف و کف‌های برابر (EQH/EQL): مخازنِ متراکم و محبوبِ سوئیپ.
• سوینگ‌های تایم‌فریم پایین: سوختِ حرکت‌های ریزِ روزانه و هدف‌های پله‌ایِ سیو سود.

بزرگ‌نمایی

سوئیپ نقدینگی؛ شکارِ استاپ‌ها

سوئیپ (Sweep) یعنی قیمت از سطح نقدینگی عبور کند، استاپ‌های آن سمت را فعال کند و سریع برگردد. نشانهٔ بصری‌اش مشخص است: فیتیله‌ای که از سقف یا کف رد می‌شود، اما بدنهٔ کندل پشتِ سطح بسته می‌شود و قیمت دیگر به آن سمت برنمی‌گردد. به تعبیر هادلسون این «شکارِ سوخت» است؛ حرکت اصلی معمولاً بعد از این شکار شروع می‌شود، نه قبل از آن — و به همین دلیل سوئیپ، قلبِ تپندهٔ زنجیرهٔ ده‌حلقه‌ای است.

مرزِ سوئیپ و بریک‌اوت را جدی بگیر. بریک‌اوت یعنی شکستِ همراه با ادامه: بدنه‌ها پشتِ سطح بسته می‌شوند و قیمت می‌رود که برنگردد. سوئیپ یعنی شکستِ همراه با برگشتِ سریع — خویشاوندِ نزدیکِ فیک‌بریک، با این تفاوت که برای ما «اتفاقِ معاملاتیِ قابل‌برنامه‌ریزی» است، نه بدشانسیِ صرف. مشکل این‌جاست که در لحظهٔ شکست نمی‌دانی کدام رخ داده؛ به همین دلیل مدل ۲۰۲۲ بعد از هر شکست ساکن می‌ماند تا بازار با جابه‌جایی و MSS قصدش را لو بدهد.

کی سوئیپ مهم‌تر است؟ سوئیپی که یک مخزنِ واضح را (کف‌های برابر، سقف یا کف روز قبل) در کیل‌زون و هم‌جهت با بایاسِ تایم‌فریم بالا هدف بگیرد. و چه چیزی سوئیپ را معتبر می‌کند؟ فقط رفتارِ بعدش: سوئیپی که جابه‌جاییِ دنبال‌دار ندارد، صرفاً یک شکستِ خسته است و زنجیره همان‌جا تمام می‌شود. دو زنجیرهٔ کامل را همین حالا در ذهنت کوب کن:

• زنجیرهٔ صعودی: سوئیپ نقدینگی سمت فروش ← جابه‌جایی صعودی ← MSS ← FVG صعودی ← خرید روی پولبک ← هدف نقدینگی سمت خرید.
• زنجیرهٔ نزولی: سوئیپ نقدینگی سمت خرید ← جابه‌جایی نزولی ← MSS ← FVG نزولی ← فروش روی پولبک ← هدف نقدینگی سمت فروش.

بزرگ‌نمایی

MSS؛ شکست ساختار

MSS یا Market Structure Shift یعنی شکستِ ساختارِ مقابل با بدنه‌های واقعی. در ست‌آپ صعودی: بعد از سوئیپِ کف، قیمت با جابه‌جایی بالای آخرین کفِ ساختاریِ نزولیِ اخیر بسته می‌شود — این نخستین سندِ رسمی است که می‌گوید فروشنده‌ها ابتکار عمل را از دست داده‌اند. در ست‌آپ نزولی، آینهٔ همین حالت روی سقف‌ها صادق است؛ قیمت زیرِ آخرین سقفِ صعودیِ اخیر بسته می‌شود و ساختارِ کوتاه‌مدت جابه‌جا می‌شود.

تفاوت MSS و BOS را یک بار برای همیشه جدا کن. BOS یا Break of Structure شکستِ در جهتِ روندِ فعلی است — ادامه‌دهنده. MSS شکستِ خلاف جهتِ اخیر است — بازگرداننده — و در مدل ۲۰۲۲ فقط وقتی MSS حساب می‌شود که با جابه‌جایی همراه باشد. شکستِ سایه‌ای و کم‌جانِ یک کف، MSS نیست؛ خمیارهٔ بازار است. این تفکیکِ ساده، خیلی از ورودهای زودهنگام را از تو می‌گیرد و در عوض، حسابت را نگه می‌دارد.

دو لایهٔ ساختار را هم از هم جدا کن: سوینگ‌ها قله و کف‌های اصلی‌اند که جهتِ کلی را می‌سازند؛ ساختارِ داخلی، حرکت‌های ریزِ بین سوینگ‌هاست. MSSِ مدل ۲۰۲۲ معمولاً اول در ساختارِ داخلیِ تایم‌فریم ورود (۵ و ۱۵ دقیقه) ظاهر می‌شود و بعد — اگر زنجیره درست پیش برود — به سوینگ‌های بزرگ‌تر سرایت می‌کند. قاعدهٔ عملی: برای ورود، MSS داخلی کافی است؛ برای امیدِ حرکتِ بزرگ‌تر، منتظرِ سرایتش باش.

جابه‌جایی (Displacement)؛ موتورِ تحویل قیمت

جابه‌جایی (Displacement) پرقدرت‌ترین قطعهٔ زنجیره است: رشته‌ای دو سه کندلی با بدنه‌های بلند که قیمت را بی‌مقدمه از یک محدوده به محدودهٔ دیگر می‌برد. به تعبیر ICT، جابه‌جایی امضای نهادهاست؛ حرکتی که با سفارش‌های واقعی و یک‌طرفه انجام می‌شود، نه خریدوفروشِ ذره‌ایِ ریزِ خردترین‌ها. وقتی دیدی، بحثِ «شاید» تمام است؛ یکی با حجمِ واقعی وارد ماجرا شده و قیمت را تحویلِ مقصدِ جدید می‌کند.

فرقش با حرکتِ عادی چیست؟ کندل‌های معمولی بدنه‌های کوچک، سایه‌های بلند و هم‌پوشانیِ زیاد دارند؛ جلو می‌روند و برمی‌گردند و هیچ سطحی را قاطیانه نمی‌شکنند. جابه‌جایی برعکس است و سه نشانهٔ قابل‌شمردن دارد:

• حداقل دو سه کندلِ بدنه‌بلندِ پشت‌سرهم با هم‌پوشانیِ کم.
• شکستِ سوینگِ مقابل — همان MSS — با بدنه، نه سایه.
• جای‌گذاشتنِ FVG بین کندل‌ها؛ گپِ قیمتیِ پرنشده.

رابطه‌اش با دو قطعهٔ قبل و بعد روشن است: جابه‌جایی همان موتور است؛ MSS سندِ رسمیِ آن است و FVG ردِپایی که روی چارت می‌گذارد. برای همین در زنجیرهٔ ده‌حلقه‌ای این سه همیشه با هم می‌آیند — اگر یکی‌شان نبود، بقیه را هم جدی نگیر. جابه‌جایی‌ای که در کیل‌زون و بعد از سوئیپِ مخزنِ مهم رخ بدهد، با کیفیت‌ترین نوعش است.

FVG؛ گپ ارزش منصفانه

گپ ارزش منصفانه یا FVG ساختاری سه‌کندله‌ای است: در یک حرکتِ تند، بین سایهٔ پایینِ کندلِ اول و سایهٔ بالای کندلِ سوم فضایی خالی می‌ماند که بدنهٔ کندلِ وسط آن را پوشانده است. FVG صعودی در حرکتِ رو به بالا ساخته می‌شود و FVG نزولی برعکس. منطقِ نامش هم روشن است: به زبان ICT، قیمت در این بازه معاملهٔ «منصفانه» انجام نداده و تمایل دارد برگردد و آن را بازسازی کند — همین برگشت، پولبکِ ورودِ توست.

کدام FVG کانتکست بهتری دارد؟ اول، آن‌که از پایهٔ جابه‌جاییِ سازندهٔ MSS ساخته شده باشد — نه هر گپی در دلِ رنجِ بی‌جهت. دوم، آن‌که در سمتِ درستِ محدودهٔ معامله باشد: برای خرید در نیمهٔ دیسکانت، برای فروش در نیمهٔ پرمیوم. سوم، آن‌که هنوز دست‌نخورده باشد؛ FVGای که پیش از رسیدنِ تو پر شده، جایش را در زنجیره از دست داده. برای نقطهٔ دقیق‌ترِ واکنش، میانهٔ FVG (در ادبیات ICT: CE یا Consequent Encroachment) مرجع است.

و حالا پاسخ صادقانهٔ سؤالی که باید همان‌جا داده شود — چرا هر FVG سیگنال ورود نیست؟ چون FVG فقط یک نشانهٔ مکانی است؛ اعتبارش را سه چیزِ دیگر می‌دهد: سوئیپِ قبلش، MSSِ روی پایه‌هایش و بایاسِ تایم‌فریمِ بالای سرش. در روزهای رنجِ بی‌روح، چارت پر از FVGهای بی‌کس‌وکار است که مثل کفِ خیابان تکرار می‌شوند؛ معامله روی هرکدام قمارِ زیباست و بس.

بزرگ‌نمایی

بایاس تایم‌فریم بالا؛ قطب‌نمای ست‌آپ

زنجیره از بالا شروع می‌شود، نه از پایین. چارچوب تایم‌فریمیِ پیشنهادی مدل ۲۰۲۲ — که با منطقِ درس تحلیل چندتایم‌فریمی هم‌خوان است — این است:

• هفتگی و روزانه: جهتِ کلی (بایاس) و مقصدِ بلندمدت — کشش نقدینگی.
• ۴ساعته: محدودهٔ معامله، FVGهای تایم‌فریم بالا و سمتِ پرمیوم یا دیسکانت.
• ۱۵دقیقه: ساختارِ میانی و مخازن نقدینگیِ سرِ راه.
• ۵دقیقه: میدانِ عمل — سوئیپ، MSS، FVG و ورود.

بایاس روزانه را ساده بگیر — همان‌طور که هادلسون خودش در مجموعهٔ ۲۰۲۲ ساده گرفت. دو سؤال بپرس: اول، قیمت به کدام مخزن نقدینگی نزدیک‌تر است؟ (همان کشش نقدینگی یا DOL — Draw on Liquidity) دوم، در کدام نیمهٔ محدودهٔ معامله ایستاده؟ اگر روزانه پس از ریزش، در دیسکانت نشسته و به سمت سقف روز قبل (PDH) جمع می‌شود، بایاسِ منطقی خرید است؛ اگر در پرمیوم ایستاده و به سمت کف روز قبل (PDL) می‌لغزد، فروش. PDH و PDL مهم‌ترین دو مرجعِ روزانهٔ این مدل‌اند و FVGهای ۴ساعته ایستگاه‌های میانیِ مسیرند.

پرمیوم و دیسکانت را دقیق بفهم: محدودهٔ معامله را از کفِ اخیر تا سقفِ اخیر در نظر بگیر؛ نیمهٔ بالایی پرمیوم (قیمت «گران») و نیمهٔ پایینی دیسکانت (قیمت «ارزان») است و خطِ وسط، خط تعادل ۵۰٪. قاعدهٔ مدل: خرید را در دیسکانت دنبال کن و فروش را در پرمیوم. اما این را با حروف کوچک روی دیوارِ چارتت بنویس: پرمیوم/دیسکانت فیلتر است، نه سیگنال؛ ارزان‌بودن به‌تنهایی دلیل خرید نیست — زنجیرهٔ کامل می‌خواهد.

بزرگ‌نمایی

کیل‌زون‌ها؛ وقتی بازار جدی می‌شود

کیل‌زون (Killzone) پنجرهٔ زمانی‌ای است که به گفتهٔ هادلسون، احتمالِ سوئیپ و جابه‌جایی در آن بالاست: ساعت‌های آغازینِ بازارهای اصلی. ایدهٔ ساده است — نهادها کارِ روزانه‌شان را با جمع‌کردنِ نقدینگی شروع می‌کنند و این جمع‌آوری معمولاً سرِ زمانِ مشخصی رخ می‌دهد؛ نه ساعتِ چهارِ صبحِ خلوت، بلکه وقتی که یک بازار بزرگ بیدار می‌شود و سفارش‌ها به هم می‌رسند.

سشن و کیل‌زون را از هم جدا کن: سشن کلِ بازبودنِ یک بازار است (کل روزِ کاری لندن یا نیویورک)؛ کیل‌زون بازهٔ هدفمندتری درونِ آن است که در مدل ۲۰۲۲ معمولاً روی نخستین ساعاتِ معنادارِ هر سشن تمرکز دارد. ساعت‌های مرسوم به وقت تهران — طبق دادهٔ سایت تریدپرو — این‌ها هستند:

• کیل‌زون آسیا: ۰۴:۳۰ تا ۰۸:۳۰ — کف و سقفِ سشن آسیا، سوختِ حرکتِ صبحِ لندن.
• کیل‌زون لندن: ۱۰:۳۰ تا ۱۳:۳۰ — معمولاً پرتحرک‌ترین پنجرهٔ فارکس به وقت ایران.
• کیل‌زون نیویورک صبح: ۱۵:۳۰ تا ۱۸:۳۰ — ادامهٔ داستان لندن و اصلاحِ آن.
• کیل‌زون نیویورک عصر: ۲۲:۰۰ تا ۰۰:۳۰ (ساعت زمستانی) — پنجرهٔ دیرهنگام؛ مناسب سبک‌های شبانه.

کیل‌زون سومین ضلعِ مثلثِ کانتکست است: بایاس + نقدینگی + زمان. ست‌آپی که همه‌چیزش درست باشد اما وسطِ خلوتِ بعدازظهرِ تهران رخ دهد، ست‌آپِ مدل ۲۰۲۲ نیست. برای همین در چک‌لیستِ پایان مقاله، خانهٔ «الان کیل‌زون است؟» هم‌رتبهٔ بایاس و نقدینگی نشسته است.

بزرگ‌نمایی

ست‌آپ صعودی کامل (بولیش)؛ مدل مرحله‌به‌مرحله

حالا همهٔ قطعه‌ها را سر هم می‌کنیم. جدول زیر ست‌آپ صعودیِ کامل مدل ۲۰۲۲ را در هفت مرحله نشان می‌دهد — برای هر مرحله، یک شرط ورود (چه باید ببینیم) و یک شرط ابطال (چه چیزی ست‌آپ را رد می‌کند). قاعدهٔ اجرا سخت‌گیرانه است: اگر شرط ابطالِ هر مرحله‌ای فعال شد، کل ست‌آپ را رد کن؛ «ادامه‌اش می‌دهم شاید درست شد» جزو واژگان این مدل نیست.

بزرگ‌نمایی

دو یادآوری دربارهٔ این جدول. اول: مراحل به‌ترتیب می‌آیند؛ سوئیپِ بدون بایاس و بایاسِ بدون مقصد، زنجیره را شروع نمی‌کنند. دوم: ردشدنِ ست‌آپ ضرر نیست — دست‌خالی رفتن از چارت خودش یک اجرای کامل است. بازار فردا هم باز است و سوئیپِ تازه‌ای در کیل‌زونِ تازه‌ای می‌سازد.

ست‌آپ نزولی کامل (بریش)؛ آینهٔ مسیر

ست‌آپ نزولی همان هفت مرحله است که این بار در آینه دیده می‌شود: بایاس نزولی روزانه، قیمت در پرمیوم، سوئیپِ سقف‌ها، جابه‌جایی رو به پایین، MSS با شکستِ سقفِ اخیر، پولبک به FVG نزولی و هدف روی نقدینگی سمت فروش. برای این‌که مقاله دو برابر طولانی نشود، جدول را فشرده‌تر می‌آوریم اما هیچ مرحله‌ای حذف نشده است:

یک تفاوتِ عملیِ بازارهای نزولی را هم بدان: سقوط‌ها معمولاً تندتر از رشدند و پولبک‌ها کوتاه‌تر؛ یعنی سفارش‌های لیمیتِ فروش زودتر و راحت‌تر پر می‌شوند، اما ریسکِ «فرارِ بدون پولبک» هم بیشتر است. اگر جا ماندی، جا ماندی — تعقیبِ قیمت در نزولِ تیز، گران‌ترین سرگرمیِ دنیای چارت است.

ورود؛ سه راه و ریسکِ هرکدام

وقتی زنجیره کامل شد و پولبک به FVG رسید، سه راهِ ورود داری. هیچ‌کدام مقدس نیست؛ هر کدام بده‌بستانِ روشنی دارند:

• ورود مارکت بعد از تأیید: صبر می‌کنی کندلِ واکنشی در FVG بسته شود و با اردر بازار وارد می‌شوی؛ اطمینانِ بیشتر، قیمتِ بدتر — بخشی از حرکت را فدای اثبات می‌کنی.
• ورود لیمیت روی FVG: سفارش را از پیش در لبه یا میانهٔ FVG می‌گذاری (Buy Limit برای خرید، Sell Limit برای فروش)؛ قیمتِ بهتر، ریسکِ پرنشدنِ سفارش یا شکستنِ زنجیره پیش از رسیدنِ قیمت.
• ورود ترکیبی: نصفِ حجم را لیمیت می‌گذاری و نصفِ دیگر را به تأیید می‌سپاری؛ میان‌روِ محبوبِ خیلی از معامله‌گرهای منظم.

ریسکِ هر روش را جدا باز کن. روشِ لیمیت در روزهای پرشتاب ممکن است اصلاً پر نشود و ست‌آپِ درست را از دست بدهی؛ روشِ مارکتِ بی‌صبر در لحظه‌های اسپردِ باز، ورودی بد می‌دهد — مخصوصاً دور و برِ اخبار. تفاوتِ خودِ انواع سفارش را در درس انواع اردر؛ خرید، فروش، حد سود و حد ضرر کامل خواندن می‌ارزد؛ ورود همان‌جایی است که مهارت، به اسپرد و لغزش برخورد می‌کند.

و یک قاعدهٔ رفتاری برای همهٔ روش‌ها: اگر پولبک با جابه‌جاییِ مخالف رد شد و قیمت یک‌طرفه رفت، معامله را تعقیب نکن. معاملهٔ ازدست‌رفته هیچ هزینه‌ای ندارد؛ معاملهٔ تعقیبی معمولاً دارد.

حد ضرر؛ جایی که ایدهٔ تو از اعتبار می‌افتد

در مدل ۲۰۲۲ حد ضرر عددی تزئینی نیست؛ مختصاتِ ابطالِ ایده‌ات است. سه جای استاندارد دارد: پشتِ سایهٔ سوئیپ (کمی دورتر از کف یا سقفی که سوئیپ شد — همان‌جا که «سوئیپِ ناقص» رسماً به شکستِ واقعی تبدیل می‌شود)، پشتِ ساختار (زیر یا بالای سوینگی که جابه‌جایی از آن شروع شد) و ترکیبِ این دو: هرکدام دورتر بود، همان. استاپ باید بیرون از رسیدنِ نوسانِ عادی باشد، اما نه آن‌قدر دور که ریسکِ معامله بی‌معنا شود.

چرا استاپِ ثابتِ پیپی همیشه منطقی نیست؟ چون عددِ ثابت از ساختار بی‌خبر است. طلا و یورودلار و پوند ین هرکدام شخصیتِ نوسانِ جدا دارند؛ «همیشه ۲۰ پیپ» یک روز وسطِ نوسانِ طلا گم می‌شود و روزِ دیگر آن‌قدر دور است که سودِ معامله را می‌خورد. ترتیبِ درست را به خاطر بسپار: اول جایِ ابطال از چارت، بعد فاصلهٔ استاپ، و در آخر حجم معامله از فاصلهٔ استاپ — نه برعکس. برای همین ضرب و تقسیم، ماشین‌حساب حجم پوزیشن تریدپرو باید پیش از کلیک باز باشد؛ تعریف کامل هم در مدخل حد ضرر واژه‌نامه آمده است.

حد سود؛ خروج روی نقدینگی

در این مدل، خروج دل‌بستگی نیست؛ مقصد از لحظهٔ ورود روی چارت خوانده می‌شود: مخزن نقدینگیِ مقابل. معامله‌گرِ خرد می‌پرسد «چند پیپ سود کنم؟»؛ معامله‌گرِ ICT می‌پرسد «قیمت به کدام مخزن می‌رسد و آن‌جا چه کسی منتظرِ خروجِ من است؟». اهدافِ معمول، به ترتیبِ نزدیکی:

• نقدینگی مقابل (BSL برای خرید، SSL برای فروش): سقف یا کف روز قبل — پرکاربردترین هدف روزانه.
• سقف و کف سشن: وقتی هدفِ روزانه دور است، سقف یا کفِ سشنِ جاری ایستگاهِ اول است.
• سوینگ‌های تازهٔ ساختار داخلی: برای سیو سودِ پله‌ای در میانهٔ مسیر.
• FVG تایم‌فریم بالا: مقصدِ میانیِ معتبر وقتی حرکتِ چندروزه در کار باشد.

دو قاعدهٔ خروج را جدی بگیر. اول: ریسک به ریوارد را پیش از ورود حساب کن؛ اگر فاصلهٔ تا اولین مخزنِ معتبر، نسبتِ کمتر از حداقلِ قانونت (مثلاً ۱:۲) می‌داد، ورود نکن — ست‌آپِ خوبِ بی‌سود، ست‌آپِ خوب نیست. دوم: خروج را پله‌ای ببند؛ بخشی روی مخزنِ اول و بقیه روی مخزنِ دوم، با آوردنِ استاپ به نقطهٔ سربه‌سر پس از مخزن اول. ابزارِ این کار — از سربه‌سر تا استاپِ متحرک — در درس مدیریت پوزیشن باز آمده و مدخل حد سود واژه‌نامه هم چکیدهٔ آن است.

مدیریت ریسک؛ چیزی که ICT هم جایش را پر نمی‌کند

هر چقدر هم زنجیره را کامل اجرا کنی، این بخش را نمی‌توانی حذف کنی: مدلِ خوب بدون مدیریت ریسک، فقط نسخهٔ شیک‌تری از ضرر است. سه عددِ پایه را قانون کن: ریسکِ هر معامله (برای شروع حداکثر حدود ۱٪ از حساب — و اگر تازه‌کاری، کمتر)، سقفِ ضرر روزانه (مثلاً ۲٪؛ فعال شد؟ چارت را ببند) و حجمِ محاسبه‌شده از فاصلهٔ استاپ — نه عددی که «به‌نظر» درست می‌آید.

و سه پادزهرِ رفتاری: اورترید (پنجرهٔ معاملاتی‌ات را به دو کیل‌زونِ مشخص محدود کن)، معاملهٔ انتقامی (پس از دو استاپِ متوالی، روز تمام است) و قهرمان‌بازیِ بعد از چند برد (حجم را بزرگ نکن؛ بیشترِ حساب‌ها نه در ضررِ بزرگ، بلکه در خودبزرگ‌بینیِ بعدِ برد خالی می‌شوند). چارچوب کامل در درس مدیریت سرمایه و مدیریتِ ضررهای متوالی در درس ضررهای متوالی و سقف ضرر روزانه باز شده است.

یک نکتهٔ صادقانه به‌عنوان بستهٔ این بخش: هیچ‌کس — نه ما و نه هیچ مدرّسی — نمی‌تواند وین‌ریت یا بازدهیِ این مدل را برای تو تضمین کند. چنین عددی فقط از بک‌تستِ خودت درمی‌آید؛ و اگر کسی عددِ معجزه‌آسایی فروخت، داری مدلِ بازاریابیِ او را می‌بینی، نه مدلِ معاملاتی‌اش.

کی معامله نکنیم؟ یازده درِ خروج از چارت

بلد بودنِ «کی معامله کنیم» نصفِ مهارت است؛ نصفِ دیگرش «کی معامله نکنیم» است. هر مورد از این فهرست، ممکن است یک ست‌آپِ سالم را از تو بگیرد، اما در عوض حسابت را نگه می‌دارد:

• بایاس نامشخص: اگر روی روزانه نمی‌شود گفت قیمت به کدام سمت کشیده می‌شود، بقیهٔ زنجیره را هم نخوان.
• نقدینگی نامشخص: نه مخزنِ ورود روشن است نه مقصدِ خروج؛ معاملهٔ بی‌مقصد، قایقِ بی‌پاروست.
• سوئیپ نامعتبر: سطحِ مهمی سوئیپ نشده، یا سوئیپ بی‌جواب مانده و خریدار یا فروشندهٔ جدی پشتش نیامده.
• جابه‌جایی ضعیف: بعد از سوئیپ، کندل‌های کم‌جان و سایه‌دار دیده می‌شود، نه بدنه‌های بلند.
• MSS نامشخص: شکست با سایه رخ داده، یا معلوم نیست با کف یا سقفِ داخلی طرف است یا سوینگی.
• FVG نامناسب: گپ خراب یا پیشاپیش پر شده، یا در سمتِ اشتباهِ محدوده است (مثلاً خرید در پرمیوم).
• ورود دیرهنگام: پولبک گذشته و قیمت نصفِ راه را رفته؛ تعقیب ممنوع.
• ریسک‌به‌ریوارد نامناسب: اولین هدفِ معتبر، نسبتِ زیر حداقلِ قانونت می‌دهد.
• خبر مهم در راه: تا وقتی تقویم اقتصادی برای همان سشن خبرِ مهم نشان می‌دهد، انتظار به‌صرفه‌تر از ورود است.
• شرایط نامناسب بازار: رنجِ چربِ بی‌جهت، اسپردِ باز، روزهای تعطیلی و نقدشوندگیِ کم.
• وضعیت ذهنی نامناسب: کم‌خوابی، عصبانیتِ بعد از ضرر، یا وسوسهٔ «جبرانِ امروز».

مثال XAUUSD؛ سناریوی فرضی آموزشی از بایاس تا حد سود

سناریو را روی انس طلا (XAU/USD) می‌سازیم. تصویر روزانه را فرض کن: طلا چند روز است بالا می‌رود، امروز کمی اصلاح کرده و زیرِ خط تعادلِ محدودهٔ معامله نشسته؛ سقفِ دیروز هنوز بالای سر مانده و برداشته نشده. پس بایاس روزانه صعودی است و کششِ نقدینگی، سقف روز قبل. یعنی دنبالِ خرید در دیسکانت هستیم و منتظرِ سوئیپِ یک کفِ مهم می‌مانیم.

کفِ دیروز عددِ فرضیِ ۲٬۳۸۰٫۰ دلار است و درست زیرش، کف‌های برابرِ سشنِ قبلی نشسته — مخزنِ نقدینگی سمت فروش. کیل‌زون نیویورکِ صبح می‌رسد: قیمت با فشاری تند تا ۲٬۳۷۸٫۶ پایین می‌رود، استاپ‌های زیرِ کف را می‌گیرد و کندلِ همان‌جا بالای ۲٬۳۸۰٫۰ بسته می‌شود — سوئیپ ثبت شد. سه کندلِ بدنه‌بلندِ بعدی، قیمت را تا ۲٬۳۸۶٫۴ می‌برد و کفِ ساختاریِ ۲٬۳۸۳٫۲ را می‌شکند: جابه‌جایی و MSS، هر دو با هم.

روی پایه‌های همین جابه‌جایی، FVG صعودی بین ۲٬۳۸۱٫۸ و ۲٬۳۸۳٫۴ می‌ماند؛ میانه‌اش حدود ۲٬۳۸۲٫۶ است. سفارشِ لیمیتِ خرید همان‌جا می‌نشیند. حد ضرر زیرِ سایهٔ سوئیپ: ۲٬۳۷۸٫۲ — اگر قیمت تا آن‌جا برگردد، یعنی سوئیپ ناقص بوده و ایده مرده است؛ فاصلهٔ ریسک حدود ۴٫۴ دلار. هدفِ اول، همان سقفِ روزِ قبلِ فرضی یعنی ۲٬۳۹۵٫۰ است؛ فاصله‌اش از ورود حدود ۱۲٫۴ دلار یعنی نسبتِ حدود ۱:۲٫۸ — بالای حداقلِ قانون. بخشی از حجم روی نقدینگیِ میانیِ فرضیِ ۲٬۳۸۹٫۰ بسته می‌شود، استاپ سربه‌سر می‌آید و بقیه روی هدفِ اصلی رها می‌شود.

چه چیزی این سناریو را از «یک خریدِ خوش‌شانس» جدا می‌کند؟ این‌که پیش از کلیک، همه‌چیز نوشته شده بود: مقصد از قبل معلوم بود، استاپ به نقطهٔ ابطالِ واقعی وصل بود و اگر هر خانه از جدولِ ست‌آپ خالی می‌ماند، ورودی در کار نبود. همین — و نه عددِ طلای فرضی — چیزی است که باید از این بخش یاد بماند.

۱۵ اشتباه رایج در معامله با ICT

این جدول را مثل نقشهٔ خطرهای مسیر نگاه کن: هر ردیف، اشتباهی است که معامله‌گرهای تازه‌واردِ دنیای ICT واقعاً مرتکب می‌شوند، به‌همراه دلیلِ ضررساز بودنش و راهِ اصلاح. پیش از هر هفتهٔ معاملاتی، یک مرورِ سریع رویش بزن — ارزان‌ترین آموزش دنیا، ضررِ دیگری است که هنوز نخورده‌ای.

بک‌تست ICT؛ قبل از پولِ واقعی

مدل ۲۰۲۲ چندقطعه‌ای است و همین یعنی آمارِ شخصی‌ات هیچ جایگزینی ندارد: قواعد را مکتوب کن (همین مقاله پیش‌نویسِ خوبی است)، بعد با ابزارِ پخشِ گذشتهٔ چارت — مثلاً قابلیت Replay در تریدینگ‌ویو — دست‌کم چند ده ست‌آپِ تاریخی بگیر؛ نماد و بازهٔ دلخواهت، اما همیشه با همین زنجیره. هر مورد را در قالب زیر ثبت کن تا بعداً الگوهای اشتباهِ خودت را ببینی، نه فقط نتیجهٔ برد و باخت را.

روشِ اجرا هم خودش مهارت است: چارت را به عقبِ چندماهِه برگردان، پخش را روشن کن و هر بار فقط تا «همین‌جا» جلو برو؛ تصمیمت را پیش از دیدنِ کندلِ بعدی بنویس و بعد جلو برو و نتیجه را ثبت کن. پس از هر ده مورد، یک نشستِ مرور بگذار: کدام حلقهٔ زنجیره، بیشترین قصورِ من است؟ برای روشِ کاملِ گرفتنِ بک‌تست و بعدش فوروارد تست، درس بک‌تست و فوروارد تست؛ آزمون ست‌آپ را کامل بخوان و مدخل بک‌تست واژه‌نامه را کنارش داشته باش؛ ثبتِ منظمِ معاملات هم در ژورنال معاملاتی تریدپرو جا دارد.

چک‌لیست ICT؛ سیزده خانهٔ قبل از کلیک

این فهرست را چاپ کن یا کنار چارتت بچسبان. هر خانه‌ای که ☐ ماند، یعنی معامله‌ای در کار نیست:

• ☐ بایاس روزانه و هفتگی روشن است و با جهتِ ست‌آپ هم‌جهت است.
• ☐ کشش نقدینگی (DOL) مشخص است: می‌دانم قیمت به کدام مخزن نزدیک می‌شود.
• ☐ مخزن سوئیپ مشخص است: سقف یا کف روز قبل، سقف/کف‌های برابر یا سقف/کف سشن.
• ☐ الان کیل‌زون است — آسیا، لندن، نیویورک صبح یا عصر، به وقت تهران.
• ☐ سوئیپ رخ داده: فیتیله از سطح رد شده و بدنه پشت سطح بسته شده است.
• ☐ جابه‌جایی واقعی دیده‌ام: بدنه‌های بلندِ پشت‌سرهم، نه سایه‌های هیجانی.
• ☐ MSS تأیید شده: شکستِ ساختارِ مقابل با بدنه.
• ☐ FVG سالم روی پایه‌های جابه‌جایی مانده و میانه‌اش را مشخص کرده‌ام.
• ☐ سمتِ پرمیوم/دیسکانت با بایاس هم‌خوان است.
• ☐ حد ضرر پشت سوئیپ یا ساختار است و بیرون از نوسانِ عادی.
• ☐ حد سود روی نقدینگیِ مشخص است و نسبتِ حداقل ۱:۲ برقرار است.
• ☐ تقویم اقتصادی برای این سشن خبرِ مهم نشان نمی‌دهد.
• ☐ حجم از فاصلهٔ استاپ محاسبه شده و ریسک و ضررِ روزانه‌ام زیر سقفِ قانون است.

سؤالات پرتکرار دربارهٔ آموزش ICT 2022

ICT چیست؟ ICT یا The Inner Circle Trader نام برند آموزشی مایکل هادلسون و در عین حال رویکردی به خوانش بازار است که حرکت قیمت را حاصلِ تعاملِ نقدینگی و تحویل قیمت می‌داند؛ ستون‌هایش سوئیپ نقدینگی، جابه‌جایی، MSS و FVG در پنجره‌های زمانیِ مشخص است.

مایکل هادلسون کیست؟ معامله‌گر و مدرّس آمریکایی و خالقِ ICT که سال‌هاست محتوایش را عمدتاً رایگان منتشر می‌کند. به گفتهٔ خود او سابقهٔ کار در محیط‌های معاملاتی نهادی دارد؛ ادعایی که مستقلاً تأیید نشده — اما ملاکِ تو، قابلیتِ آزمودنِ مفاهیمش روی دادهٔ گذشته است.

FVG چیست و چه کاربردی دارد؟ گپ ارزش منصفانه؛ ساختاری سه‌کندله‌ای که در آن بخشی از مسیرِ قیمت «بی‌معامله» می‌ماند و پولبک به آن، ناحیهٔ ورود می‌سازد. کاربردش فقط در کنار سوئیپ و MSS و بایاس است، نه به‌تنهایی.

MSS و BOS چه فرقی دارند؟ BOS شکستِ ساختار در جهتِ روندِ فعلی و ادامه‌دهنده است؛ MSS شکستِ خلاف جهتِ اخیر، همراه با جابه‌جایی و نشانهٔ جابه‌جاییِ ابتکار. مدل ۲۰۲۲ برای ورود روی MSS تمرکز دارد.

سوئیپ را چطور از بریک‌اوت جدا کنم؟ در لحظهٔ شکست نمی‌شود؛ باید صبر کنی. بریک‌اوت با بدنه‌های بسته‌شده پشت سطح و ادامه همراه است؛ سوئیپ با برگشتِ سریع. جابه‌جایی و MSSِ بعد از شکست، همان جوابی‌اند که منتظرش می‌مانیم.

کیل‌زون‌ها به وقت ایران چه ساعتی‌اند؟ طبق دادهٔ سایت تریدپرو: آسیا ۰۴:۳۰ تا ۰۸:۳۰، لندن ۱۰:۳۰ تا ۱۳:۳۰، نیویورک صبح ۱۵:۳۰ تا ۱۸:۳۰ و نیویورک عصر ۲۲:۰۰ تا ۰۰:۳۰ (ساعت زمستانی). با شروع DST حدود یک ساعت جابه‌جا می‌شوند؛ هر هفته چک کن.

پرمیوم و دیسکانت یعنی چه؟ تقسیمِ محدودهٔ معامله به دو نیمه نسبت به خط تعادل ۵۰٪: بالای آن پرمیوم (قیمتِ گران — ناحیهٔ فروش) و پایین آن دیسکانت (قیمتِ ارزان — ناحیهٔ خرید). فیلترِ کانتکست است، نه سیگنال.

ICT 2022 برای XAUUSD جواب می‌دهد؟ طلا به‌خاطر نقدشوندگی و حرکت‌های سوئیپ‌دارش از نمادهای محبوبِ این سبک است؛ اما «جواب دادن» به اجرای زنجیره و مدیریت ریسکِ تو بستگی دارد، نه به نماد. با بک‌تستِ شخصی بسنج.

بک‌تست این مدل را چطور بگیرم؟ قواعد را مکتوب کن، با پخشِ گذشتهٔ چارت چند ده ست‌آپِ تاریخی بگیر و هر مورد را در قالبِ جدولِ بخشِ بک‌تستِ همین مقاله ثبت کن؛ برای جزئیاتِ روش به درس بک‌تست و فوروارد تست سر بزن.

رابطهٔ ICT و SMC چیست؟ ICT نام و برندِ خودِ هادلسون است و SMC چترِ نامی که مدرّسانِ بعدی روی خانواده‌ای از این‌گونه مفاهیم گذاشته‌اند؛ واژگان مشترک زیاد است اما هر مدرس نسخهٔ خودش را دارد — این مقاله فقط خودِ مدل ۲۰۲۲ هادلسون را باز کرده است.

از کجا شروع کنم؟ از همین مقاله برای نقشهٔ کلی؛ بعد پلی‌لیست 2022 Mentorship روی کانال رسمی او برای زبانِ اصلی؛ و در کنارش مسیرِ ساختارمند آکادمی تریدپرو — به‌ویژه درس روش ICT — برای تمرین و آزمون.

آیا ICT 2022 سودده است؟ پاسخِ صادقانه: به اجرای تو بستگی دارد. هیچ وین‌ریت یا بازدهیِ تضمینی وجود ندارد؛ سودآوری حاصلِ ترکیبِ اجرای دقیقِ زنجیره، مدیریت ریسک و صبرِ انتخابی است و عددِ واقعی‌ات فقط از ژورنالِ خودت درمی‌آید.

چرا اسمش «۲۰۲۲» است؟ قدیمی نشده؟ عدد، سالِ انتشارِ آن مجموعهٔ منتورشیپ است؛ مفاهیمش — نقدینگی، ساختار، زمان — از عناصرِ همیشگیِ بازارند. فقط مختصاتِ زمانی (مثل ساعت‌ها با DST) را باید دوره‌ای چک کن.

روزی چند ست‌آپ بگیرم؟ معیار کیفیت است نه تعداد؛ خیلی از روزها هیچ ست‌آپِ کاملی شکل نمی‌گیرد و روزِ خوب هم معمولاً یکی دو ست‌آپِ واضح دارد. اگر ده ست‌آپ در روز می‌بینی، فیلترهایت را سخت‌تر کن.

جمع‌بندی عملی؛ از خواندن تا اجرا

اگر بخواهیم چند هزار کلمهٔ این مقاله را در چند خط خلاصه کنیم: مدل ICT 2022 یک زنجیرهٔ ده‌حلقه‌ای است که از بایاسِ تایم‌فریم بالا شروع می‌شود، از نقدینگی و سوئیپ عبور می‌کند، با جابه‌جایی و MSS اثبات می‌شود، روی FVG پولبک می‌گیرد و روی نقدینگیِ مقابل خروج می‌زند — و هیچ حلقه‌ای به‌تنهایی معامله نیست. مسیرِ تبدیلِ این دانش به مهارت هم مشخص است: قواعدِ مکتوب، بک‌تست، ژورنال و ریسکِ کنترل‌شده.

• پیش از چارت: بایاس و کشش نقدینگی را بنویس؛ نه حدس، نوشته.
• روی چارت: مخازن نقدینگی را علامت بزن و در کیل‌زونِ مشخص منتظرِ سوئیپ بمان.
• بعد از سوئیپ: دنبال جابه‌جایی و MSS باش؛ نیامدند، رفته‌ای.
• ورود: روی پولبک به FVG، با استاپِ پشتِ ساختار و هدفِ نقدینگیِ مقابل.
• همیشه: ریسکِ هر معامله و سقفِ ضررِ روزانه از هر ست‌آپی مهم‌تر است.

منابع؛ سرِ خود صاحبِ مدل

• کانال رسمی The Inner Circle Trader در یوتیوب — مرجع اصلی این مقاله؛ پلی‌لیست 2022 Mentorship همان مجموعه‌ای است که مدل این نوشته بر پایهٔ آن بازنویسی شده است.
• صفحهٔ رسمی مایکل هادلسون در شبکهٔ X (توییتر) — برای اطلاع از انتشارها و اعلان‌های او؛ در همان شبکه نام The Inner Circle Trader را جست‌وجو کن (آدرس دقیق را عمداً درج نمی‌کنیم تا لینک اشتباه داده نشود).
• درس تریدپرو: روش ICT؛ نقدینگی، کیل‌زون‌ها و FVG — نسخهٔ درسیِ همین چارچوب در سطح ۵ مسیر آموزش.
• واژه‌نامهٔ تریدپرو — معادل‌های فارسی اصطلاح‌ها؛ از پرایس اکشن و نقدینگی تا گپ ارزش منصفانه.